Waskimi, kretymi drogami dojezdzamy do Luang Prabang. Zmuszeni jestesmy jechac wolno, gdyz na drodze plataja sie praktycznie caly czas krowy, kozki, bawoly i inne mniejsze zwierzatka. Laotanskie wioski w gorach sa szokujaco biedne.

Luang Prabang jest dawna stolica Laosu, bardzo zrelaksowana miescina. Jest mnostwo knajpek stragany z bagietkami i oczywiscie Lao beer…

Spotykamy po raz pierwszy polakow, Rafala i Macka (http://neverendingtrip.net/), sprzedali swoja agencje modelek w Polsce i maja w planie pomieszkiwac przez kilka nastepnych lat w Azji… Duzo spotykamy rowerzystow jezdzacych dookola swiata..

Z Luang Prabang plan byl pojechac do stolicy Vientaine, ale byloby to kolejne miasto turystyczne, wiec zbaczamy z glownej drogi i wjezdzamy w dzungle…Droga poczatkowa byla calkiem niezla, troche dziur, ale dopiero po pierwszych 30 km zaczelo sie naprawde spore blotko, strome podjazdy i przekraczanie rzek…

Maj to poczatek sezonu deszczowego w Laosie, a w sezonie deszowym droga ta jest nie przejezdna. Spedzamy tutaj dwa dni, poruszajac sie z predkoscia od 10 km/h do 40 km/h na trudniejszych odcinkach:-) Ale to pewnie jedna z lepszych drog, ktore beda w Afryce.

Nocujemy u lokalnej rodziny w jednej z wiosek przez ktora przejezdzamy. Jestesmy dosyc dziwnym zjawiskiem, wiec od razu pol wioski sie zbiera, ogladaja motor i sledza kazdy Nasz ruch. Spanko bylo dosyc wygodne…na podwyzszeniu drewnianym pod domkiem stojacym na palach.

Dosyc zmeczeni po przejechaniu 200 kilosow w dzungli, ponownie wracamy do drogi asfaltowej

Jedziemy juz na poludnie w kierunku granicy z Kambodza.

Cena paliwa to usd 1.20/litr.