Duszanbe okazuje sie byc miejscem z typowym klimatem specyficznym dla miast w Centralnej Azji. Szerokie ulice z alejami drzew, a na kazdym rogu milicja udaje ze pilnuje porzadku

W ambasadzie Uzbekistanu panuje spory burdel. Wszyscy lokalni sie wpychaja bez zadnych zachamowan. Nam innostrancom kaza czekac. W koncu tez sie dopychamy i wizy turystyczne na podstawie zaproszenia od uzbeckiej firmy (35 usd/zaproszenie, wiza 62 usd/os.) wydaja Nam jeszcze tego samego dnia.

W Duszanbe spotykamy dwoch Niemcow (Suzanne i Micheala) jadacyh na starych, oryginalych MZ’ach z Germanii do Indii i back. W planie teraz maja jechac przez Pamir highway, a pozniej Chiny i Karakorum highway do Pakistanu. Dwa razy musieli wracac do Taszkientu, bo lozysko w tylnim kole tak szybko sie zuzywa a i cale kolo tez musieli sprowadzic z Niemiec, bo szprychy poszly.. ale nie ma to jak przygody i trza jechac dalej.

A co do Kitajcow, sytuacja ostatnio sie nieco polepszyla u Nich. Zatem 22 wrzesnia stawiamy sie na granicy Irkeshtam bojowo nastawieni i probujemy wjechac…

Z Duszanbe droga M34 jedziemy w kierunku Ayni. Poczatkowo jest asfalt, a pozniej zaczynaja sie roboty drogowe, objazdy oraz dzielo tunel-rzeka. Zalany pieciokilometrowy tunel w ktorym doslownie w niektorych momentach plynie rzeka dochodzaca do pol metra glegokosci, z sufitu tez sie leje, oswietlenie prawie nie istenieje. Jest dzielem stworzonym przez Irancow.
Jeszcze niedokonczona droga jest do zniesienia, moze oprocz sliskiego, swiezego asfaltu ktory przez Chinczykow jest kladziony, a pozniej posypywany piaskiem zeby nie bylo az tak slisko.

Granica tadzycko-uzbecka przeszla dosyc lekko. Po stronie tadzyckiej sprawdzaja Nam obowiakowa rejestracje i Kamil jeszczeraz musi uiscic oplate drogowa, bo nie ma kwitka z poprzedniej granicy. Po uzbeckiej stronie szybkie wbicie pieczatek do paszportow i na wjazd motoru Kamil dostaje jakis tam kolejny zolty papier.

W Samarkandzie zostajemy dwa dni w bardzo klimatycznym bed&breakfast Bahodir (8 usd/osoba + sniadanie, a 2 usd/wypasiony obiad Chociaz nie jestesmy zwolennikami historycznych zabytkow, ale meczety i niebieskie kopuly Samarkandy zaskoczyly Nas bardzo pozytywnie. Samarkanda jest jednym z najdłużej zamieszkanych miast świata położonym na Jedwabnym Szlaku.

Jestesmy w Taszkiencie. Troche znowu Nam tutaj zejdzie z wizami. Kazda ambasada ma swoja czasem smieszna nieoficjalna polityke. W chinskiej trzeba sie zjawic przed 7 rano zeby dostac numerek w kolejce, a sama ambasada jest otwarta od 9:00. My bylismy ok 8.30, numerkow juz nie bylo, wiec trzeba sie zjawic za dwa dni po numerek, bo otwarte jest tylko 3 dni w tygodniu.

Paliwo w Uzbekisatnie to ok usd 0.70/litr.

Wrzucilismy nowe foty do galerii Kirgizstanu